Kayıtlar

2011 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Evimde Misafir Olmak...

Ayda bir gider oldum evime. Baba evime, sıcacık evime, sobanın üzerinde ekmek kızartıp yediğim evime. Huzurlu, mutlu olduğum yere.. İş yoğunluğu beni Yenişehirden bayağı uzaklaştırdı. İnsanın doğduğu yer değil, doyduğu yer hesabı.. Zor oluyor. Özlem duygusu çok zor. Hele ki evin en küçüğüyseniz, en şımarık kızıysanız daha bi zor oluyor. Aramızda 1 saat olmasına rağmen... Kapının önüne gelip deli gibi zili çaldığımda kapıyı söylenerek açan annem, hemen üzerine atladığım babam, beni görünce kıçını bile kaldırmayan ablam :) Evimin güzel bireylerinin olmadığı ev mutsuz oluyor, soğuk oluyor... Özgürlük denen şey.. Evet, insan özgürlükten sıkılır mı? -sıkıldım...  Keşke bi haltlar yesem de babam karışsa diyorum bazen.. Annem 2 saat dır dır etse başımda. Ablam tehdit etse babama söylerim diye :) Bende korkmama rağmen, yapacağım şeyden eksik kalmasam... Bir akşam öncesinden arar haber veririm geleceğimi. Annem en sevdiğim yemekleri yapar, sokağa girer girmez hissederim. Babam elleri do...

Sevdiğinin Geçmişi...

Geçmiş neden yakar içimizi bu denli? Sevdiğinin Geçmişi... Neden kurcalar ki insan? Sev işte, ne gerek var ? Yok benden önce kaç kişiyle çıktın, yok onlarla ne yaşadın, hangini ne kadar sevdin... Ne lüzumu var? Seninle işte.. Daha ne istiyorsun? Allah'tan belanımı :)) tamam haklısınız herkesin bi geçmişi vardır, iyi yada kötü.. Ama biz kadınlar hep didikler, hep bişeyler çıkarmaya çalışırız. Bazen işgillenip didikleriz, bazense meraktan sorarız.. okyanusta elmas aramaya çalışmak gibi bişeydir bu :) öyle ya da böyle ille bişeyler buluruz... kadınız sonuçta :) Oturup düşündüğümde, kendi geçmişimi bu kadar didiklediğimi hatırlamıyorum.. Didiklesem kim bilir neler çıkar.. Ne çıkacak canımm, 3-5 erkek, birazda aşk kırıntısı :) bu kadarcık.. :) Ama her daim temiz bi geçmiş.. Hayat ne kadar tuhaf ... Hayatınıza giren  insanın(kadın-erkek) geçmişini, hayatınızdan çıkan insanın geleceğini merak edersiniz. Bilhassa kadınlar yapar bunu. Erkekler merak etmez mi? ed...

Büyümek...

Resim
çocukluktan bu yana "annenimi daha çok seviyosun? babanı mı?" sorusundan sonra gelir "büyüyünce ne olcaksın?" Nasıl bişeydir bu büyümek.. iyi mi? kötü mü? ne farkeder ki.. iyide olsa kötüde olsa büyümüyor muyuz... çocukluğunda tek hayalindir büyümek. 18 yaşında olabilmek daha doğrusu özgür olabilmek.. daha sonra sevdiğin insanla mutlu bi yuva kurup çoluk çocuğa karışmak... kimimiz evliliği, çocuklarını düşünür, kimimiz kariyerini.. kimimiz ise hem kariyer yapar hem çocuk, çocukken... insanın belkide en geniş düşündüğü çağdır çocukluk.. hayalde olsa düşünürsün, büyüdükçe düşüncelerinin değişeceğini bilmeden.. hiç bir olumsuzluk yaşayabilme ihtimalini düşünmeden.. her isteğin olur hayallerinde, çocukken... bi gün öğretmen olursun, bi gün doktor... geleceğin bir oyun gibidir çocukken... Ergenliğe girersin, hayatına seveceğin insanlar girer, güzel dostluklar yaşarsın.. sınavdan sınava girersin.. okursun, okursun.. ağzım yüzüm diyene kadar zaman bi hayli geçer.. üniver...

Şarkılar kimi söyler ?

Resim
Her şarkıda bir anı, her şarkıda bir özlem mutlaka vardır.. kimisinde ayrılık , kimisinde mutluluk, her şarkıya yüklediğimiz anlam başkadır. Her şarkı başka birini hatırlatır insana.. sevdiğini, aşık olduğunu, nefret ettiğini, hoşlandığını, ayrıldığını.. sevdiğinle bi yere gidersin bi şarkı çalar, yıllar sonrada hatırlarsın. Şarkılar insanın yaşadıklarıyla doğru orantılıdır aslında... insan ne yaşarsa yaşasın iyi veya kötü mutlaka bi şarkıyla bağdaşır. bağdaşmazsa o şarkı sevilmez :) şarkıyı sevdiğimden değil, sevdiceğimin şarkıyı sevdiği için o şarkıyı milyonlarca kez dinlediğim olmuştur. çoğu insan yapar bunu, şüphesiz :) aynı şarkı herkeste farklı hisler uyandırabilir.. kimisinin yüzünde ufak bi tebessüm, kimisinde aşk kırıntılarından kalan hatıra, kimisinde "aayy bu aşkımla bizim şarkımız" :) vb. Ama her şarkı dinleyene yazılmıştır adeta.. her şarkıdan bi kuplede olsa size yazılmıştır. Ruh halini yansıtan güzel bir sanattır şarkı. Dinlerken bi çok yerde olursunuz.. Her ...

babam..

Her genç kızın hayatına giren ilk prens babası olduğu gibi, benim de babam.. yegane, kıymetli, doğrulaıyla, yanlışlarıyla koşulsuz sevdiğim babamm.. ve ben onun şımarık kızı.. fırlama diye hitap ettiğide olmuştur tabi :) kafamı yastığıma koyduğumda, dışarı çıktığımda, sevgilime baktığımda, adamın birine yol sorduğumda, heyecanlandığımda, korktuğumda, güldüğümde, ağladığımda, yalnızken, kalabalıktayken; her yerde babam... sesini duyduğumda içimi yakan, evde gerek yemek gerek gece yarısı olsada onu sabırsızlıkla bekleyen, annemden bile kıskandığım... bilmiyorum diğer kızların babalarıyla yakınlığını.. benim çocukkende böyleydi, şimdide. Babama bu kadar aşıkken hayatıma girecek, eşim olabilecek insanın babama benzemesini hiç istememişimdir. Bunun sebebi nedir hiç bilmiyorum.. koşulsuz sevdiğimden belki de.. Kadın eşi olacak insanıda koşulsuz sevmez mi? bunu evlenmeden bilemiycem sanırım.. 2 gün ayrı kalsam bile özlerim ben babamı. yanındayken hep tartışsakta.. dinler beni babam...

hoşgeldim :)

bloğumu açmış bulunmaktayım... iyi, kötü, mutlu, mutsuz günlerime ortak olsun diye.. böyle oturup düşününcede insanın aklına bişey gelmiyor açıkçası.. sakin kafayla düşünmek lazım.. çocukluktan beri en kötü huyumdur, kompozisyon sınavlarından 40 kişilik sınıfın içinden en düşük alan öğrencilerden biriydim.. 20 yaşına geldim başımdan iyi kötüü her türlü olay geçti, fakat bunu yazıya dökmek zor oluyor nedense.. şiir yazarım mesela, aşık olunca oda :) boş vakit buldukçaa yazmaya çalışacağım. paylaşmak her zaman güzeldir :)