Kayıtlar

Miladım 12 Şubat :)

Hayattta herşeyin başı sağlık. Sağlığın yoksa gerçkten hiç birşeyin olmuyor hayatta. Başta moral olmuyor, moral olmayıncada neyleyimm gerisini :)  Öyle geçiştiriyoruz ki kendimizi... Yok bugün olmaz, yarın , başka gün derken sağlığımızı ağrı sızzıya erteliyoruz... Evet bende o kişilerdenimm.. Erteledim erteledim büyük gün geldi çattıı. Doktor dedi; " ameliyat ". Beynimden aşağıı kaynar sular döküldü resmen.. 11inde yatışını yap, 12sinde ameliyat olacaksın dedi. Eyvallah doktor dedim içimden. Saatte vermediler zaten... Neyse günler günleri kovaladıı geldim hastaneye bi güzel yattım, stajyerler geldi damar yolu falan... Biri geldii damar yolu açıyor, diğeride tansiyonumu ölçüyor. Habire geelip gidiyorlar strese sokuyorlar adamı. Derkennn yanımda yatan bi tane kadın vardı, oda ameliyat olacakmış, cellatların onu almaya gelmesini bekliyor öylece... Yatıp dururken odaya ansızın birileri girdi, kadına pembe bi elbise verdiler giymesi için, bi sonraki gün benimde aynısını g...

Öyle İşte

Sanki bitse, daha çok seveceksin... Birşeyin kıymetini kaybedince anlamak gibi birşey...  Sanki ölsee daha çok aşık olacaksın ona, daha çok özleyeceksinnnn, daha özel hissedeceksinn... Bitmesi gereken birşeyi devam ettirmek... Niyedir sorarım size ? Sadece sevgiden mi? Sanki gitsee gözün arkada kalacak ama kalbini bana bırakacak gibi? Daha çok benimle, tamamen yanımda gibi, yüreğiyle, ruhuyla, bedeniyle... Bazen yanımdayken bile uzak, kilometrelerce... Sadece hayallerinde gibi, rüyalarında... Bazense iki bedende tek yürek.. Apaçık ortada işte bazen öylee bazen böyle... Her aşk mı böyle acaba, yoksa benim aşkı yaşayış tarzımmı bu ? :) Yeter yahuu... Nedir bu acı ? Nedendir bu kadar özlemek ? Suçum neydi Allah'ım? Genel olarak aşık olan bir insanın çektiği azap mı bu ? yoksa bana özel bi durum mu ? Ona göre bileyimde :) Hoşş bilsem ne olcak yine aynı şeyler. UMUT ; Bence sadece fakirin değil, aşığında ekmeği... Bir çok şeyin gizemini kaybetmesi ne kadar t...

Can sıkıntısı

uzuuuuun zaman olmuş bekar evimde yalnız kalmayalı. oysa ki benim en sevdiğim şeylerden birisi de yalnız kalmaktır, diğeri de uyumak :) uyku her türlüüü uyunuyo da yalnız kalınca koltuğa bi sabitleniyorum bida ölümüne kalkmıyorum. bazen açlık hissi uyanıyor miğdemde sonra oda geçiyo kendi kendine. makarna bile yapasım yok en kavurmasından :) tv çalıyor bi yandan , diğer yandan duman şarkı söylüyor, diğer yandan da pikap kemancıı başımın tacı diyor , öylece geçinip gidiyoruz... bu durumdan rahatsız mıyım ? tabiki hayırrrrrr.. annemin yemeklerii, babamın dizinin dibinde yatmak hiç birşey kadar huzur vermese de... Huzur dedim de aklıma geldi. Nasıl bişeydi o yahu ? :) bazen düşünüyorumda herşey dünyalık. kendime vakit ayırmayalı ne kadar uzun zaman olmuş, alışverişe çıkmıyorum mesela, öylece aptal aptal müzik dinleyip hayal kurmuyorum... rutine bağladım sabah 9 akşam 6:30 işe gidiyorum. normalde 8:30 da neyse orayı karıştırmayalım :) işten geliyorum yemek yiyorum sonra napıyosun dersen...

ÖTESİ, BERİSİ, DAHASI…

Aşkın, seninle ödüllenemeyen yanıydı yalnızlık. Ardı, nefes kesiği. Ötesi yara, berisi bere, dahası izdir. Geldiğim kadar gitmenin, Hatırladığım kadar unutmanın, Susturan ve üşüten avazlarıma, libas bulmanın vaktidir şimdi. Çoğalmaya gelmişken, azalarak kaldım cehenneminde. Benim için, Öldüğünü görmemek için ölmek oldu artık hayat. Yalnızlığın aşkla ödüllenemeyen yanısın, sen. Ardı, biz. Ötesi yâr, berisi ben, dahası anıdır. Acının ve ağrının kentidir, Hayatın hep arka odası, Zamanın arka bahçesidir biraz da Ve sadece hep ‘‘bir gün’’ olarak verilir, dün. Benim yalnızlıkla cezalandırılmamdı, aşk. Ardı, ruh âlemi. Ötesi şer, berisi ecel, dahası kalptir. Yüzdüğüm kadar boğulmanın, Tanıdığım kadar yabancılaşmanın, Eriten ve meleten kelimelere, deyiş bulmanın vaktidir şimdi. Var olmaya gelmişken, yok olarak yakıldım ateşlerinde. Benim için, ‘‘Unuttuğunu bilmemek için gitmek’’ oldu artık yollar. Aşkın yalnızlıkla cezalandırdığıyım, ben. Ardı, dua. Ötesi ibret, ber...

7 ay...

    "Bitti mi?" diye sordum, "bitti" dedii kendinden emin. "Sonunda istediğin oldu" dedi.. Kim isterdi ki severken ayrılmayıı. Gidip sarılmak varken gurur yaptım; ilk ve son kez. Kanım dondu. 'Bitmiş' dedim içimden.. Ya da bittik, beraber...      Konuştuk, konuştuk.. İyi temenniler diledik birbirimize.. Başkalarıyla mutlu olma temennisi...      Sonra son sorumu sordum ki ses gelmedi. Ya uyudu, ya uyuma taklidi yaptı, ya da öldü. Sabah oldu, bıraktım öylece onu, yalnızlığına.. Yine de kıyamadım.. Sadece öptüm.. Ve gittimmm. Koskoca 7 ayın sonunda...

Gidecek Bir Adamı Sevmek...

Siz hiç gideceğine emin olduğunuz birini sevdiniz mi? Sadece sevdiğiniz için yanınızda olmasını istemenin haksızlık olacağını, sizinki kadar olmasa da, onun yüreğinde yeriniz olduğuna inandığınız bir adamı sevmenin, ne kadar zor olduğunu bilir misiniz? Ne bana, ne başkasına ait olan; bir çınar gibi yalnız yaşayan, özgürlüğünü ellerine kelepçe etmemiş bir adamı seviyorum. Her düşündüğümde kalbimi sızlatıyor sevgim. Nasıl anlatmalı bu duyguyu bilmem ki? Doktorların, ölecek dediği hastanın başında beklemek gibi, elinizden bir şey gelmez, sadece iyi bakarsınız, başında beklersiniz. Bir yandan kendinizi hazırlarsınız, ne kadar hazır olabilir ki insan? Ayrılığın çok uzak olmadığını bile bile sevmek, kalbin kaldıracağından ağır bir yük gibi ama öyle dayanıklı ki şu kalp, sanki etten, kandan değil de demirden. Onu seyrettim uyurken, kırılacak gibi duruyordu. Öyle narin ki, pamuklara sararak saklamak geliyor içimden... Erkek adam narin olur mu? diye düşünmeyin, oluyor! En kadın yanım bile k...

Kıskanmak...

Resim
Neden kıskanır ki bir insan ? Ya da sebepsiz kıskanır mı  ? Sorarım hep kendi kendime, kötü bir huyummuş gibi nefret ederim kendimden, kıskandığım için. Bilirim sadece sevdiğim insanları kıskandığımı. Babamı annemden kıskandığım gibi.. Sahiplenirim, beklentisiz.. Ne sahiplenmek seninmiş gibi, nede kıskanmak onunmuş gibi; gereksiz şeylermiş oysa.. Kıskandığınla, sahiplendiğinle kalmak..  İnsan babasını babası olduğu için mi sever, yoksa iyi bir insan olduğu içinmi? - "babası olduğu için" bence. En azından benim için böyle... Peki ya sevgilisini? Sevgilisi olduğu için mi, yoksa iyi bir insan olduğu için mi? - tabiki sevgilisi olduğu için... Hiç kimse kötü bir adama aşık olmadı sanki? Kötülüğüyle, göz göre göre sevmek, ölesiye sevmek.. Neden hep kötüler cazip gelir ki insana? İyi insanları neden sevmeyiz? Ya da severiz ama sadece severiz, iyi oldukları için... Aşık olduklarımız başkadır.. Doyasıya severiz onları  , iyisiyle kötüsüyle... Kendinden taviz vererek, y...

Mutluluk..

Kimisi için aşktır, kimisi için koca, kimisi için çocuklarıdır, kimisi için ailesi, kimisi için iştir, kimisi içinse paradır mutluluk... Mutlu olunabilecek okadar çok şey varmış ki.. Aşk. Kimi zaman mutluluğun doruğunda olmak, kimi zamansa gözyaşında... Aşkta her daim mutluluk yoktur o bir gerçek :) Aşık olduğun kişinin sana acı vermesi bile mutlu edebilir bazen. Acısıylada olsa yanında olması yeter sana. Herşey güzel gitmez hiç bir zaman.. İnişleriyle, çıkışlarıyla, acısıyla, tatlısıyla mutlu olur insan. Bazen döktüğü gözyaşıyla.. Süresi kişiden kişiye değişiklik göstersede, yaşananların doğrultusunda çok acı çekilsede mutluluğu doruğunda yaşatan en güzel şeydir "aşk". Koca. Dört gözle eve gelmesini beklediğiniz, Mutluluğun midesinden geçtiğine inanarak türlü türlü yemekler yaptığınız, Herşeyinizi paylaştığınız Hayat arkadaşınızdır. (hiç kocam olmadı ama gözlemlerime dayanarak bu kadar oluyo :) Eve geç gelmesi, sizi bekletmesi, uzun vadeli mutluluğa yelken açtığını...

şubatın gelmesiyle beraber :)

     Yeni yıl için bir önceki yılın aralık ayı ne ifade ediyorsa, sevgililer günü içinde şubat ayı aynı anlam ifade ediyordur. Hatta abartmıyorum ocak ayından başlar bu heyecan :) Heyecan ; aşkı, sevgiyi, tutkuyu, ihtirası, şehveti ve bir çok şeyi de beraberinde getirir.      Neyin heyecanıdır bu? içine sığdıramadığın aşkını bir güne nasıl sığdırabilir ki insan? Bu denli önem vermek niyedir? Bana sorarsanız, saçmadır. Tamam özel bir gündür, ama dediğim gibi bir günü özel yapmakla, beraberliği özel yapmak arasında çooook fark vardır. Siz hangisini tercih ederdiniz? Beraberliği mi? yoksa, o özel sandığınız günü mü? Bırakta beraberliğin özel olsun. Sığdırma o güne heyecanını, aşkını, hediyeni.. Ne kadar gereksiz... Sen koskoca bir yıl hiç birşey alma, git sevgililer gününde hediye al. Demekki özel günlerde olmasa akıla gelmeyecek. Bu düşüncesizlik değil de nedir?     N'oluyo bana, sinirlenmedim ya...

İş Görüşmesi...:)

       Bugün sabah 9.30 civarında X Sigorta Bölge Müdürlüğü'nde randevum vardı. İş görüşmesine çağırıldım. İnternetten öylesine başvurduğum, yapıp yapamayacağım konusunda endişe ettiğim bir iş teklifiydi. Sahada sağlık sigortası satışı için aramışlardı. Bir önceki gün telefonda bayağı konuştular ne yapacağımı anlattılar, ayda 3-4 gün şehir dışında olacaksın dediler. Onuda kabul edip gittim görüşmeye.        Odaya almadan önce başvuru formunu doldurdum. Sekretere çaktırmadan soru sorup duruyordum. Oda sıkılmış olmalı ki, "görüşmede bilgilendirecekler sizi" dedi :) Başvuru formunu doldurup görüşme odasına alındım.              Görüşme odasında 3 kişi beni bekliyordu. Aileden başlayarak beni tanımaya çalıştılar. Her biri bir sürü soru sordu. Hepsini cevaplamaya çalıştım. Yavaş yavaş önemli sorular sormaya başladılar. Tek tük tökezlesem de yıkılmamıştım :) ayda 3-...

Güzel Günler Yakında !

        Yazasım geldi sana.. Onca işin içinde... Tuhaf hissediyorum bu aralar kendimi. Bir sürü sıkıntım var, ama eskisi kadar tasalanmıyorum sıkıntılarım için. Herşeyin hemen çözümlenmesini istemek saçmaymış gerçekten. Bazen beklemek gerekiyormuş, sabretmek..         Herşey öyle zor geliyor ki; çalışmak, aileni özlemek, sevmek bile.. Biliyorum ki sıkıntılara çözüm bulununca herşey geçecek. Biliyorum ki bunun için önümde uzuuuuun bir zaman dilimi var. Fakat öylece beklemek, çok zor geliyor be.. Çözüm kötüde olsa iyi de olsa beklemek.         4 aydır çektiğim sıkıntılar bir türlü çözüme ulaşmadı.. Hatta üzerine yenileri ekleniyor. Ne kadar zormuş hayat, yaşamak bile zor geliyor. Bu kadar sıkıcı, bu kadar üzücü olmamalı herşey.. Dertlerim azalacağına, üzerine yenileri eklenmemeli. Üstesinden gelemeyeceğim gibi geliyor bazen.. Hayatın vereceği zorluklara, daha bu zorluklarla yü...

Özledim Seni.. (şimdiden)

 özledim seni… ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir. beynimi uyuşturuyor özlemin… ... çok sık birlikte olmasak bile benimle olduğunu bilmenin bunca zamandır içimi ısıttığını yeni yeni anlıyorum Yokluğun, Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sizi olmaktan çıkıp mütemadiyen bir boşluğa Sabahları seni okşayarak başlamaları aksamları her isi bir kenara koyup seninle baş başa konuşmaları özlüyorum; oynaşmalarımızı, yürüyüşlerimizi, sevimli haşarılığını, çocuksu küskünlüğünü… Nasılda serttin başkalarına karşı beni savunurken; ve ne kadar yumuşak bir çift kısık gözle kendini ellerimin okşayışına bırakırken Gitmeni asla istemediğim halde buna mecbur olduğunu görmek ve sana bunları söylemeden ”git artık” demek ”beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk kavuşacaksın mutluluğa” demek sana nede zor seni görmemek ve belki yıllar sonra karsılaştığımızda bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden… yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçi...

Davet...

"şunları bir araya toplayayım. Bir güzel muhabbet edelim" diye düşündüm. Mutfak işinden de anlarım. Donattım sofrayı. Bayağı uğraştım. Hepsinin, ayrı ayrı ne yemekten, ne içmekten hoşlandığını iyi bilirim. Bayağı da para gitti. Birinin yediğini öbürü yemez. Ötekinin içtiğini beriki içmez. Dört kişilik sofra kurdum. Mumları da yaktım. Bak hepsi, Erick Satie severdi. Hatırladım. Müziği de ayarladım. Geldiler. 20 yaşında ben, 35 yaşımda ben, 40 yaşımda ben ve bugünkü ben dördümüz. Birden yirmi yaşımı, otuz beş yaşımın karşısına oturttum. Kırk yaşımın karşısına da, ben geçtim. Yirmi yaşım, otuz beş yaşımı tutucu buldu. Kırk yaşım ikisinin de salak olduğunu söyledi. Yatıştırayım dedim. "Sen karışma moruk" dediler. Büyük hır çıktı. Komşular alttan üstten duvarlara vurdular. Yirmi yaşım kırk yaşıma bardak attı. Evin de içine ettiler. Bende kabahat. Ne çağırıyorsun tanımadığın adamları evine ... CAN YÜCEL

Söyleyemem Derdimi Kimseye ...

Resim
     Müzik eşliğinde okuyunuz lütfen :)      Çaresizlik;      Çıkmaz sokak. Beklemek, ölesiye beklemek demektir benim için çaresizlik. Elden birşey gelmemesi çok yakar insanın canını, çaresizce beklemek kısaltır ömrü adeta. Ama beklersin umutlu, umutsuz hep beklersin.. Kısacası insan hayatı beklemek yani çaresizlikle geçer.      İşe giden kocanı beklersin, askere giden sevgilini, gurbete giden akrabalarını, okula giden çocuğunu, gece yarısı dışarı çıkan kızını... Hep beklersin.. Kimisi gelir, beklediğine değer.. Kimisi ise gelmez.. Ya hayallerin, isteklerin? Somut varlıkları beklemek çok daha kolay gibi gözüksede soyut şeylerle eşdeğer değildir benim için. İkisinide beklerken canın yanar. Fakat , beklediğin insanın yaşadığı bilmek yeeter bazen insana peki ya olmasını istediği birşeyin olmayacağını bilmek daha çok acıtmaz mı insanın canını? Tartışılır tabiki.   ...

2011 ne aldı, ne verdi ...

         Koskoca bir yıl daha bitti. 2011 benim için çok berbat bir yıldı. son ayları saymazsak :) 2011 benim için hayallerimin tamamen yok olmasını ifade eden bir yıldı. Ne heyecanla gelmiştim üniversiteye, umduğumu bulamadım ne arkadaşlık nede eğlence... bir kaç arkadaş haricinde. ilk yılına sözüm yok. ama 2. yılı yani 2011 in ocak ayıyla başlayan son dönem bitmek bilmemişti adeta. DGS ye hazırlanıyordum kazanamayacığımı bile bile, nasıl olsa kazanırım umuduyla. Hafta sonları dersaneye gidiyordum sonra derslerden sıkılıp çıkıyordum. Yurtta da ders çalışmaktan bunalıp koca gün uyuyordum. Okulum zaten iki gündü. Ayaklarım geri gide gide gidiyordum okula.         Okulu bırakma raddesine gelmiştim ki, bir sınava geç kalmamdan dolayı yine BABAM tuttu ellerimden. Ağlayarak aramıştım Onu. Sen istedin gitmeyi, bırak gel ozaman KIZIM dedi bana. Bazen diyorum iyi ki Bursa da okumuşum. Bazende BABAM keşke göndermeseydi...

Evimde Misafir Olmak...

Ayda bir gider oldum evime. Baba evime, sıcacık evime, sobanın üzerinde ekmek kızartıp yediğim evime. Huzurlu, mutlu olduğum yere.. İş yoğunluğu beni Yenişehirden bayağı uzaklaştırdı. İnsanın doğduğu yer değil, doyduğu yer hesabı.. Zor oluyor. Özlem duygusu çok zor. Hele ki evin en küçüğüyseniz, en şımarık kızıysanız daha bi zor oluyor. Aramızda 1 saat olmasına rağmen... Kapının önüne gelip deli gibi zili çaldığımda kapıyı söylenerek açan annem, hemen üzerine atladığım babam, beni görünce kıçını bile kaldırmayan ablam :) Evimin güzel bireylerinin olmadığı ev mutsuz oluyor, soğuk oluyor... Özgürlük denen şey.. Evet, insan özgürlükten sıkılır mı? -sıkıldım...  Keşke bi haltlar yesem de babam karışsa diyorum bazen.. Annem 2 saat dır dır etse başımda. Ablam tehdit etse babama söylerim diye :) Bende korkmama rağmen, yapacağım şeyden eksik kalmasam... Bir akşam öncesinden arar haber veririm geleceğimi. Annem en sevdiğim yemekleri yapar, sokağa girer girmez hissederim. Babam elleri do...

Sevdiğinin Geçmişi...

Geçmiş neden yakar içimizi bu denli? Sevdiğinin Geçmişi... Neden kurcalar ki insan? Sev işte, ne gerek var ? Yok benden önce kaç kişiyle çıktın, yok onlarla ne yaşadın, hangini ne kadar sevdin... Ne lüzumu var? Seninle işte.. Daha ne istiyorsun? Allah'tan belanımı :)) tamam haklısınız herkesin bi geçmişi vardır, iyi yada kötü.. Ama biz kadınlar hep didikler, hep bişeyler çıkarmaya çalışırız. Bazen işgillenip didikleriz, bazense meraktan sorarız.. okyanusta elmas aramaya çalışmak gibi bişeydir bu :) öyle ya da böyle ille bişeyler buluruz... kadınız sonuçta :) Oturup düşündüğümde, kendi geçmişimi bu kadar didiklediğimi hatırlamıyorum.. Didiklesem kim bilir neler çıkar.. Ne çıkacak canımm, 3-5 erkek, birazda aşk kırıntısı :) bu kadarcık.. :) Ama her daim temiz bi geçmiş.. Hayat ne kadar tuhaf ... Hayatınıza giren  insanın(kadın-erkek) geçmişini, hayatınızdan çıkan insanın geleceğini merak edersiniz. Bilhassa kadınlar yapar bunu. Erkekler merak etmez mi? ed...

Büyümek...

Resim
çocukluktan bu yana "annenimi daha çok seviyosun? babanı mı?" sorusundan sonra gelir "büyüyünce ne olcaksın?" Nasıl bişeydir bu büyümek.. iyi mi? kötü mü? ne farkeder ki.. iyide olsa kötüde olsa büyümüyor muyuz... çocukluğunda tek hayalindir büyümek. 18 yaşında olabilmek daha doğrusu özgür olabilmek.. daha sonra sevdiğin insanla mutlu bi yuva kurup çoluk çocuğa karışmak... kimimiz evliliği, çocuklarını düşünür, kimimiz kariyerini.. kimimiz ise hem kariyer yapar hem çocuk, çocukken... insanın belkide en geniş düşündüğü çağdır çocukluk.. hayalde olsa düşünürsün, büyüdükçe düşüncelerinin değişeceğini bilmeden.. hiç bir olumsuzluk yaşayabilme ihtimalini düşünmeden.. her isteğin olur hayallerinde, çocukken... bi gün öğretmen olursun, bi gün doktor... geleceğin bir oyun gibidir çocukken... Ergenliğe girersin, hayatına seveceğin insanlar girer, güzel dostluklar yaşarsın.. sınavdan sınava girersin.. okursun, okursun.. ağzım yüzüm diyene kadar zaman bi hayli geçer.. üniver...

Şarkılar kimi söyler ?

Resim
Her şarkıda bir anı, her şarkıda bir özlem mutlaka vardır.. kimisinde ayrılık , kimisinde mutluluk, her şarkıya yüklediğimiz anlam başkadır. Her şarkı başka birini hatırlatır insana.. sevdiğini, aşık olduğunu, nefret ettiğini, hoşlandığını, ayrıldığını.. sevdiğinle bi yere gidersin bi şarkı çalar, yıllar sonrada hatırlarsın. Şarkılar insanın yaşadıklarıyla doğru orantılıdır aslında... insan ne yaşarsa yaşasın iyi veya kötü mutlaka bi şarkıyla bağdaşır. bağdaşmazsa o şarkı sevilmez :) şarkıyı sevdiğimden değil, sevdiceğimin şarkıyı sevdiği için o şarkıyı milyonlarca kez dinlediğim olmuştur. çoğu insan yapar bunu, şüphesiz :) aynı şarkı herkeste farklı hisler uyandırabilir.. kimisinin yüzünde ufak bi tebessüm, kimisinde aşk kırıntılarından kalan hatıra, kimisinde "aayy bu aşkımla bizim şarkımız" :) vb. Ama her şarkı dinleyene yazılmıştır adeta.. her şarkıdan bi kuplede olsa size yazılmıştır. Ruh halini yansıtan güzel bir sanattır şarkı. Dinlerken bi çok yerde olursunuz.. Her ...

babam..

Her genç kızın hayatına giren ilk prens babası olduğu gibi, benim de babam.. yegane, kıymetli, doğrulaıyla, yanlışlarıyla koşulsuz sevdiğim babamm.. ve ben onun şımarık kızı.. fırlama diye hitap ettiğide olmuştur tabi :) kafamı yastığıma koyduğumda, dışarı çıktığımda, sevgilime baktığımda, adamın birine yol sorduğumda, heyecanlandığımda, korktuğumda, güldüğümde, ağladığımda, yalnızken, kalabalıktayken; her yerde babam... sesini duyduğumda içimi yakan, evde gerek yemek gerek gece yarısı olsada onu sabırsızlıkla bekleyen, annemden bile kıskandığım... bilmiyorum diğer kızların babalarıyla yakınlığını.. benim çocukkende böyleydi, şimdide. Babama bu kadar aşıkken hayatıma girecek, eşim olabilecek insanın babama benzemesini hiç istememişimdir. Bunun sebebi nedir hiç bilmiyorum.. koşulsuz sevdiğimden belki de.. Kadın eşi olacak insanıda koşulsuz sevmez mi? bunu evlenmeden bilemiycem sanırım.. 2 gün ayrı kalsam bile özlerim ben babamı. yanındayken hep tartışsakta.. dinler beni babam...